سُل
آنسامبل موسیقی
آنسامبل موسیقی سل - بهمن مه آبادی
   
لیبس‌لاید (17) مه آبادی و باخ (16) - يوهان سباستين باخ  سونات‌ها و پارتيتاها اُورا (15) طلوع رنگها (14) توت فرنگی (13) سیب (12) فراسو (11) آوای صلح (10) آسمانی (9) ستایش (8) مینیاتور (7) در آفرینش (6) نیایش (5) شادی (4) زمستان (3) پاییز (2) تابستان (1)
مه آبادی و باخ

مه آبادی و باخ (آلبوم شانزدهم)
سوناتها و پارتيتاها

ويلن: بهمن مه آبادي

"اجرای برگزیده 2015"

باخ، ستیزه جوییست که از همان آوان تولد از پیروزیهایاش بر سختیهای به ظاهر پیروز ناشدنی شادمان  بود ...

 که موفق بر غیر ممکنها بود ...

که فوگهای چهار قسمتی و واریاسیونهای چند صدایی را برای سازی نوشت که طبیعت آن برای این کار سازگار به نظر نمیآمد ...

سوناتها و پارتیتاهایباخ نه تنها نمونهی بارز و بیانگر شخصیت این آهنگساز بلکه نشان دهندهی مفهوم و تصویر هنری دورهی باروک هستند.

 در آن زمان دیوارهای خانهها گهگاه با نقاشیهایی با منظرهی باغهای وسیع و پهناور و دورنمایی از ردیف درختان تزیین میشدند. چنین آرایشی نیازمند فروغ چشم درونیست هم چنان که بافت چند صدایی و هارمونیک غنی تصنیفهای باخ، گوش درونی را به یاری میخواند.

کارل گرینگر
 

دیسک 2

پارتیتای شماره 2 در رِ مینور

  • آلِماند
 
  • کورِنت
 
  • ساراباند
 
  • ژیک
 
  • شاکُن
 

سونات شماره 3 در سی ماژور

  • آداجیو
 
  • فوگ
 
  • لارگو
 
  • آلِگرو آسای
 

پارتیتای شماره 3 در می ماژور

  • پرلود
 
  • لوره
 
  • گاوت و رُندو
 
  • منوئت شماره 1
 
  • منوئت شماره 2
 
  • بوره
 
  • ژیک
 

دیسک 1

سونات شماره 1 در سل مینور

  • آداجیو
 
  • فوگ
 
  • سیسیلیانو
 
  • پرِستو
 

پارتیتای شماره 1 در سی مینور

  • آلِماند
 
  • دوبل
 
  • کورِنت
 
  • دوبل
 
  • ساراباند
 
  • دوبل
 
  • بوره
 
  • دوبل
 

سونات شماره 2 در لا مینور

  • گِراو
 
  • فوگ
 
  • آندانته
 
  • آلگرو
 
لیبس‌لاید (17) مه آبادی و باخ (16) - يوهان سباستين باخ  سونات‌ها و پارتيتاها اُورا (15) طلوع رنگها (14) توت فرنگی (13) سیب (12) فراسو (11) آوای صلح (10) آسمانی (9) ستایش (8) مینیاتور (7) در آفرینش (6) نیایش (5) شادی (4) زمستان (3) پاییز (2) تابستان (1)
 
كليه حقوق معنوي و مادي اين سايت متعلق به شخص بهمن مه آبادي است و هرگونه سوء استفاده از آن پيگرد قانوني دارد؛ استفاده از مطالب سايت با ذكر منبع آزاد است. (۱۳۹۷)